We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Η μουσική που επιλέγουμε να ακούμε είναι πολιτική επιλογή

4 4 0
01.12.2019

Οταν ένα ντοκιμαντέρ έρχεται να θυμίσει (ταυτόχρονα και να καλύψει) ένα τεράστιο κενό (που ούτε θα ’πρεπε να υπάρχει, ούτε είναι ο ρόλος μόνο του ντοκιμαντέρ να κάνει κάτι τέτοιο), τότε καταλήγεις σε διττό συμπέρασμα. Από τη μια λες «πάλι καλά!» και από την άλλη «μα είναι δυνατόν;». Αυτό ακριβώς συμβαίνει (και) με το ντοκιμαντέρ του Μελέτη Μοίρα «Diamonds in the Night Sky».

Πρόκειται για ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ που αναδεικνύει ένα εξίσου εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα, όσο κι αν ακούγεται... ειδικού ενδιαφέροντος: Η ταινία του Μελέτη Μοίρα ανατρέχει στην ιστορία του ραδιοφωνικού σταθμού Jazz FM και μας θυμίζει με τον πλέον «αυτοσχεδιαστικό» τρόπο τι σημαίνει το ότι στην Ελλάδα του 2020 όχι μόνο δεν υπάρχει πια ο Jazz FM, ούτε καν ραδιοφωνική εκπομπή στα FM που ν’ ασχολείται με την τζαζ, ούτε περιοδικό, ούτε καν μουσικός χώρος (αν εξαιρέσουμε το Half Note φυσικά, που απομένει ως το «τελευταίο οχυρό» της τζαζ).

Ο Μελέτης Μοίρας ξεκίνησε να κάνει κινηματογράφο στην ηλικία των 45 χρόνων, 20 χρόνια αφού είχε τελειώσει τις σπουδές του στη σχολή κινηματογράφου Παπαντωνοπούλου. Η πρώτη του μικρού μήκους ταινία «Ποτέ ξανά» (1999) πέρασε από το Short Film Corner των Κανών και η δεύτερή του, «Diamonds in the Night Sky», έκανε πρεμιέρα στο φετινό 21ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και θα προβληθεί για τρεις μέρες στον κινηματογράφο «Δαναό» (σήμερα, αύριο και την Τρίτη).

Ο ίδιος είναι ιδιοκτήτης του «La Soirée De Votanique» (πολυχώρος εκδηλώσεων, μπαράκι, μουσική σκηνή κ.ά.) και ετοιμάζει ήδη την τρίτη ταινία του, τεκμηρίωσης κι αυτή τη φορά, με κατά κάποιο τρόπο παρόμοιο θέμα: την ιστορία του περιοδικού κόμικς (και όχι μόνο) «Βαβέλ».

Οποιος έχει επενδύσει στην τζαζ στην Ελλάδα, έχασε. Από την άλλη, έχει αλλάξει πλήρως (και) η ραδιοφωνική κουλτούρα του Ελληνα

Επιστρέφοντας στο «Diamonds in the Night Sky», τo ντοκιμαντέρ εξετάζει πώς ο Jazz fm επηρέασε τους μουσικούς, τους χώρους που τους φιλοξενούσαν (που αυξήθηκαν κατά πολύ τότε εξαιτίας του), την ελληνική jazz παραγωγή, τον περιοδικό Τύπο, ακόμα και τα ωδεία. Οπως λέει και ο Μάκης Μαλαφέκας στο βιβλίο του «Miles Davis – Εκτός Κλίμακας» (Εκδόσεις Μελάνι) –απόσπασμα του οποίου ακούγεται από τον ίδιο στην ταινία–, «ο Jazz FM ξεκίνησε τo 1991, όταν ακόμη στο ραδιόφωνο δεν υπήρχαν play lists και “αιθέριες” φωνές, αλλά συναισθήματα και παρέες με όνειρα. Αρχισε, δειλά δειλά, να εκπέμπει κάθε βράδυ από τις 24.00 μέχρι τις 04.00 και μετά από ένα χρόνο ήταν “στον αέρα” όλο το 24ωρο».

Πρωτεργάτης αυτού του εγχειρήματος ήταν ο αγαπημένος (και πρόωρα χαμένος) Κώστας Γιαννουλόπουλος (1948–1997), που «μύησε» αρχικά την ομάδα του σταθμού στην τζαζ και μετά και τους ακροατές. «Κάπως έτσι το όραμα πέντ’ έξι ανθρώπων........

© Στήλες