We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

«Ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε πολιτικές επιλογές υπό το φθαρμένο ένδυμα του “ρεαλισμού”»

5 11 0
21.07.2019

Καθηγητής Κοινωνικής Θεωρίας ο Αλμπέρτο Τοσκάνο, ανιχνεύει τα αδιέξοδα της Αριστεράς και εντοπίζει τα «συγκριτικά πλεονεκτήματα» της Ακροδεξιάς, τα οποία της επιτρέπουν να έχει ευρύ «πέρασμα» σε μεγάλα τμήματα των ψηφοφόρων στην Ευρώπη και παγκοσμίως.

● Η Ακροδεξιά, σε αντίθεση με την Αριστερά έχει κατορθώσει να κερδίσει εκατομμύρια οπαδούς σε όλο τον κόσμο, κυρίως γύρω από αντιδραστικές ιδέες. Πώς ερμηνεύετε αυτή τη διαφορά και πώς εξηγείτε τη συρρίκνωση της Αριστεράς;

Πιστεύω πως υπάρχουν τέσσερα στοιχεία στα οποία οφείλεται το συγκριτικό πλεονέκτημα της σύγχρονης Ακροδεξιάς όσον αφορά την ικανότητά της για εκλογική κινητοποίηση και επιρροή στον δημόσιο διάλογο. Πρώτον, μοιράζεται με την ιστορία των «συντηρητικών επαναστατών» έναν ιδιαιτέρως αποτελεσματικό συνδυασμό συστημικής συνέχειας και αντισυστημικής ρητορικής.

Η ευρεία δυσαρέσκεια με το status quo μπορεί να διοχετεύεται σε πολιτικές ή συνθήματα τα οποία δεν απαιτούν καμία ουσιαστική αλλαγή στις σχέσεις εξουσίας ή παραγωγής. Αυτό οδηγεί στο δεύτερο «συγκριτικό πλεονέκτημά» της.

Συγκεκριμένα, σε αντίθεση με την αντισυστημική πολιτική της Αριστεράς και παρά την κάποια αντιπολίτευση από τμήματα του κεφαλαίου, που αισθάνονται άβολα με κινήσεις προστατευτισμού και «αντι-παγκοσμιοποίησης», θα βρίσκει πάντοτε αξιοσημείωτη υποστήριξη (και χρηματοδότηση) από τις εύπορες τάξεις.

● Και τα υπόλοιπα στοιχεία;

Τρίτον, είναι πολύ αποτελεσματική στο να οργανώνει τη δυσαρέσκεια και να ταυτοποιεί τους εχθρούς (σε εθνικό, φυλετικό και επίπεδο φύλου), τους οποίους μπορεί να σκιαγραφήσει σαν εμπόδια στον δρόμο της αποκατάστασης μιας ευμάρειας ή της τάξης. Τέταρτον, δεν έχει καμία τύψη συνείδησης στο να ξεδιπλώσει μια ασυνάρτητη ποικιλία αφηγήσεων με στόχο να διαχωρίσει και ακόμα να εξισώσει ασύμβατα εκλογικά σώματα – συνδυάζοντας την εντατικοποίηση του νεοφιλελευθερισμού με διεκδικήσεις για υπεράσπιση της «εθνικής» εργατικής τάξης, το ξεθεμέλιωμα του κράτους δικαίου, εμφανίζοντας τον εαυτό της σαν τον προστάτη των συνταξιούχων κ.λπ. Η αριθμητική και ιδεολογική δύναμη της Αριστεράς έχει σίγουρα μειωθεί από τη δεκαετία του 1970 σε όλο τον κόσμο.

Η αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ δείχνει τους υλικούς και θεσμικούς περιορισμούς στον δρόμο κάθε........

© Στήλες