Ακόμα κι αν τυχαία βρεθώ, ας πούμε, σε μια παμπ που παίζει Μουντιάλ αυτόν τον καιρό, αισθάνομαι την ανάγκη να διαλέξω αντίπαλο. Γίνομαι, έστω για λίγο, ένθερμος φαν της μιας από τις δύο ομάδες. Θέλω να αισθανθώ τη νίκη ή την ήττα.

Ακόμα κι αν δεν ασχολείσαι με το ποδόσφαιρο, καταλαβαίνεις πολύ καλά γιατί κάποια ή κάποιος ακολουθεί μια ομάδα. Μορφή κοινωνικοποίησης και πεδίο ταυτότητας, το «τι ομάδα είσαι» είναι κάτι σαν πρωταρχική καταγωγή, μια αταβιστική σύνδεση η αρχή της οποίας ανάγεται συνήθως στην παιδική ηλικία και κρατάει αμετάβλητη σε ολόκληρη την ενήλικη ζωή.

Συχνά μάλιστα είναι τόσο συναισθηματικά δεμένη με την εμπειρία της ενηλικίωσης, που καταλήγει να μοιάζει με καταγωγή, σαν το «από πού είσαι». Κυριολεκτικά, καθώς η πλειοψηφία των οπαδών προέρχονται συνήθως από την πόλη όπου έχει την έδρα της μια ομάδα. Αλλά και μεταφορικά, ταξικά, πολιτικά, εθνοτικά ή έμφυλα, πάντα όμως μια αναγωγή στην πρώτη γεωγραφία συνειδητοποίησης του εαυτού.

Πρόσφατα μια φίλη μου είπε ότι «είναι ΑΕΚ», διότι αυτή ήταν η πρώτη ομάδα που όταν ήταν μικρή άκουσε να αναφέρεται στο θηλυκό γένος. Η ΑΕΚ. Οπως........

© Το Βήμα