Οι συνδέσεις αποτελούσαν και αποτελούν ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα όλων των εποχών και όλων των τάσεων και ρευμάτων: θρησκευτικών, πολιτιστικών, πολιτικών και ιστορικών.

Οργανωτικά δε, στοιχείο απαραίτητο για επιτυχείς συνδέσεις υπήρξε αναντίλεκτα και η δικτύωση. Όσο πιο συγκεντρωποιημένη ήταν αυτή η δικτύωση, όσο πιο φανερή, τόσο περισσότερο λειτουργική και αποτελεσματική ήταν.

Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που τα σύγχρονα κράτη  -συμπεριλαμβανομένου και του δικού μας, του ελληνικού- έχουν στοχεύσει με όλες τους τις δυνάμεις προς τα εκεί: στη δικτύωση και στη διασύνδεση (που παρεμπιπτόντως δεν συμπεριλαμβάνει την επισύνδεση, διότι αποτελεί πράξη παράνομη).

Σε βαθμό μάλιστα που μολονότι το μόνο που έχουμε καταφέρει είναι να ψηφιοποιήσουμε τη γραφειοκρατία, διότι όλοι οι δημόσιοι οργανισμοί δεν έχουν καταφέρει ακόμα να διασυνδεθούν μεταξύ τους, οι κυβερνητικοί παράγοντες επαίρονται για τις μεγάλες επιτυχίες τους.

Ένα απλό αλλά απολύτως κατανοητό παράδειγμα είναι........

© Η Αυγή