228 διαμερίσματα περιλάμβανε αρχικά το συγκρότημα των Προσφυγικών, από τα οποία πλέον κατοικούνται περίπου τα μισά.

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά μέρα παρά μέρα θα ακούσω για κάποια φίλη που ψάχνει νέο σπίτι. Η σημαντική αύξηση των τιμών των ενοικίων, συνδυαστικά με την εκτόξευση της βραχυχρόνιας μίσθωσης, κάνει πλέον όλο και πιο δύσκολη την εύρεση στέγης. Η κλασική ελληνική μικροϊδιοκτησία, που λειτούργησε σχεδόν άψογα για έναν αιώνα, πνέει τα λοίσθια: οι ιδιοκτήτες πουλάνε όσο βλέπουν τις τιμές στα ύψη, οι ενοικιαστές ψάχνουν και δεν βρίσκουν, οι επενδυτές τρίβουν τα χέρια τους – business (ή φούσκα) as usual.

Σε αυτό το πλαίσιο αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα μια υπόθεση που εκτυλίσσεται σε κοινή θέα στο κέντρο της Αθήνας, αλλά δεν βρίσκει την πρέπουσα, κατά τη γνώμη μου, απήχηση στη δημόσια σφαίρα: τα κατειλημμένα Προσφυγικά στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας.

Πρόκειται για ένα ενιαίο αρχιτεκτονικό σύνολο οκτώ πολυκατοικιών, που κατασκευάστηκαν την περίοδο 1933-1936 με σκοπό τη στέγαση οικογενειών προσφύγων. Αντιπροσωπευτικό δείγμα........

© Το Βήμα