Το 2021 ήταν δύσκολη χρονιά, όμως όχι για όλους. Από τη διερεύνηση του οργιώδους σκανδάλου των αγροτικών επιδοτήσεων φαίνεται πως κάποιοι κλέψανε τα λεφτά μας. Πέριξ της πανδημίας έγιναν και πολλοί διορισμοί. Μπορεί να παρακολουθήσει κανείς τη μεγάλη περιδίνηση στελεχών σε θέσεις, υποτιθέμενα, ευθύνης. Στις γενικές γραμματείες, στη στελέχωση της Διοίκησης, στις ανεξάρτητες αρχές, στο Δημόσιο γενικώς. Οι ρόλοι εναλλάσσονται όπως στα ερασιτεχνικά θεατρικά έργα. Σημασία δεν έχει το αποτέλεσμα, αλλά να παίξουν όλοι. 

Σύμφωνα μ’ έναν ιδιότυπο βαλκανικό, αντιθεσμικό νεοφιλελευθερισμό, το κράτος είναι κακό και υπερβολικά μεγάλο όταν πρέπει να παρέμβει για τους αρρώστους, τους ευάλωτους, τους ηλικιωμένους, τα εργασιακά δικαιώματα. Είναι, όμως, εντελώς καλό όταν διαμεσολαβεί στη συναλλαγή μεταξύ πολίτη – κόμματος. Η ιδιωτική πρωτοβουλία είναι ιερή. Οσες, όμως, επιχειρούν (με όλες τις σημασίες της λέξης) ανεξάρτητα, συναντούν αχρείαστα εμπόδια, αντί για ευνοϊκά, καλά........

© Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ