Το Άρθρο 51 παρ. 1 του Συντάγματος, επιτρέπει την μείωση του αριθμού των Βουλευτών, μέχρι 200, με απλό Νόμο και χωρίς να απαιτείται αναθεώρηση του Συντάγματος.  Συγκεκριμένα ορίζει: ο αριθμός των βουλευτών ορίζεται με νόμο, αρκεί να μην είναι μικρότερος από 200 και μεγαλύτερος από 300.

Δηλαδή, η εκάστοτε κυβέρνηση μπορεί να προχωρήσει σε μείωση του αριθμού των βουλευτών (π.χ. στους 200 ή 220 ή 250 βουλευτές) με έναν απλό εκλογικό νόμο, χωρίς να απαιτείται αυξημένη πλειοψηφία των 180 εδρών. Η Ιταλία προχώρησε πρόσφατα σε δραστική μείωση (από 630 σε 400 στην Κάτω Βουλή), ενώ άλλες χώρες με παρόμοιο πληθυσμό με την Ελλάδα, διατηρούν σώματα κοντά στους 150-230 αντιπροσώπους (π.χ. Πορτογαλία, Βέλγιο). Κάποιοι συνταγματολόγοι, διαχρονικά διατηρούν επιφυλάξεις για την μείωση του αριθμού των βουλευτών, καθώς θα οδηγήσει στην αύξηση του «εκλογικού μέτρου» (των ψήφων που απαιτούνται για μία έδρα) και απειλεί   να πλήξει την πολυφωνία. Τα τελευταία χρόνια έχει ανοίξει, σε διεθνές επίπεδο, ένας ζωηρός διάλογος σχετικά με το κόστος λειτουργίας του πολιτικού συστήματος και την ανάγκη ανάληψης πρωτοβουλιών για τον εξορθολογισμό του. Ιδίως στην περίοδο της οικονομικής κρίσης φαίνεται να κερδίζει έδαφος η άποψη εκείνη, η οποία ισχυρίζεται ότι στο πλαίσιο του περιορισμού των δημοσίων δαπανών δεν μπορεί από τη μία πλευρά να εντάσσονται οι μισθοί, οι συντάξεις, η υγεία και η παιδεία, ενώ από την άλλη να εξαιρούνται οι αντιπροσωπευτικοί θεσμοί.

Στην Πορτογαλία ο αριθμός των αντιπροσώπων του έθνους είναι 230, ενώ στη Σουηδία 349. Θα πρέπει να δωθούν ουσιαστικές αρμοδιότητες στις Περιφέρειες, αρμοδιότητες οι οποίες τώρα απασχολούν τη Βουλή, ενώ κάλλιστα μπορούν να ενταχθούν σε ένα πλαίσιο αποκέντρωσης. Εδώ και χρόνια, πολλοί ζητούν, την κατάργηση των προνομίων των Βουλευτών και κυρίως των οικονομικών προνομίων. Πέρα από τα οικονομικά, για κάθε γνώμη ή ψήφο κατά την άσκηση των βουλευτικών τους καθηκόντων, οι βουλευτές δεν υπέχουν την οποιαδήποτε........

© Ζούγκλα