Στη γειτονιά έχουμε ένα σούπερ μάρκετ που θεωρείται κάπως παρακμιακό. Οι τιμές του είναι παράλογα υψηλές, δίνει, όμως, μια εντύπωση φθήνιας κι έτσι πολλοί άνθρωποι το προτιμούν. Εκεί πηγαίνω όταν θέλω να ψηλαφίσω την ανισότητα. 27,5% των πολιτών βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας. Οι ντροπιαστικά χαμηλές αυξήσεις στους μισθούς «αναλύονται» λες κι οι άνθρωποι τρώμε λέξεις, ενώ η πραγματικότητα πιέζει.

Σ’ αυτό το σούπερ μάρκετ, όπως και στα σώματα των πελατών, μπορείς να δεις τα χαμηλά εισοδήματα να γίνονται πράξη. Πουθενά αλλού στην Ευρώπη δεν χάνεται τόσο μεγάλο μέρος του μισθού στα χρειώδη. Μόνο η Βουλγαρία τα πάει χειρότερα. Ετσι, βλέπω παχύσαρκους που αγοράζουν παχυντικά φαγητά (που, όμως, «σε χορταίνουν») και ηλικιωμένες που μετράνε το πενηντάλεπτο για ένα ακόμη πακέτο μπισκότα. Ακόμα κι οι υπάλληλοι του σούπερ μάρκετ δείχνουν καταβεβλημένοι απ’ τη ζωή.

Στην Ελλάδα του 2026, λοιπόν, διψήφιο ποσοστό του πληθυσμού βρίσκεται σε υλική στέρηση. Τα πανάκριβα........

© Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ