Η Αθήνα έχει γεμίσει σκύλους και γάτες. Η αγορά αντικατοπτρίζει την ένταση της σχέσης ανθρώπου – σκύλου – γάτας. Από παντού ξεφυτρώνουν πετ σοπ (όλο και πιο ακριβά, με όλο και πιο άχρηστα πράγματα), κτηνίατροι και κομμωτήρια μικρών ζώων. Αν εξαιρέσουμε τους βρωμόψυχους που υιοθετούν ή αγοράζουν κατοικίδιο για να το βασανίσουν και όσους είναι αδιάφοροι προς το ζήτημα, μία μερίδα του πληθυσμού ζει με ζώο. Θα προσδοκούσε κανείς μια προσαρμογή των πόλεων, όμως αυτό δεν συμβαίνει.

Οι ζώνες πρασίνου μέσα στις πόλεις είναι εντελώς αποδεδειγμένα ωφέλιμες για όλους τους κατοίκους, όχι μόνο για όσους έχουν σκυλιά. Είναι κατάφυτες με δέντρα και λουλούδια. Εχουν παγκάκια, γλυπτά, ησυχία και μπορεί να εκβάλλουν σε πάρκο ή νερό. Ωφελούνται οι πάντες. Από τη Βαρσοβία μέχρι τη Μαδρίτη και τη Λισσαβώνα η τάση είναι πρασινάδες και ησυχία, ποδαρόδρομος και άνθηση μίας ζωής με ηπιότητα. Αυτό θέλουν και όσοι κατοικούν........

© Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ