Όταν διαβάζει κανείς την αληθινή είδηση πως η Ελλάδα έχει καταδικαστεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων Του Ανθρώπου για παραβίαση του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ (Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα Του Ανθρώπου) μάλλον δεν καταλαβαίνει ακριβώς για τι πράγμα μιλάμε. Δεν αρκεί να πληροφορηθεί ότι αυτό το άρθρο απαγορεύει την απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση των κρατουμένων, καθώς και τα βασανιστήρια. Ότι η Ελλάδα καταδικάζεται συνεχώς, επειδή υποβάλλει ανθρώπους σε συνθήκες που «υπερβαίνουν το αναπόφευκτο επίπεδο οδύνης που συνδέεται με την κράτηση». Η νομική γλώσσα δημιουργεί απόσταση από το ίδιο το πράγμα που περιγράφει.

Μόλις το μυαλό πάει να ξεπεράσει τη νομική γλώσσα, αυτή κολλάει, γιατί είναι θελκτική: αποστειρώνει τα πράγματα, τούς αφαιρεί το δράμα, το βάρος τους και την ανθρώπινη διάστασή τους, δημιουργεί μια εντύπωση ευταξίας και ότι «όλα είναι υπό έλεγχο». Μόλις πάει κανείς να ξεφύγει, εισρέουν στο μυαλό εικόνες από το Prison Break, το Orange is the New Black και........

© Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ