«Το παρελθόν δεν είναι νεκρό.

Δεν είναι καν παρελθόν.»

Ιδού λοιπόν που για ακόμα μια φορά είχε δίκιο ο Αριστοτέλης (384 π.Χ.-322 π.Χ.) όταν έλεγε πως ο χρόνος είτε δεν υφίσταται είτε υφίσταται «μόλις και αμυδρώς» (Φυσικά 217b32. Βιβλίο Α). Μόλις και αμυδρώς έφεγγαν τα πρόσωπα των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944, αλλά τώρα στέκουν ολόφωτα και μας κοιτάζουν. Και τώρα -όπως έδειξε και ο φασιστικός βανδαλισμός του μνημείου τους- καθένας παίρνει το μερτικό του από την Ιστορία. «Γελάει όποιος θέλει, κλαίει όποιος μπορεί». Αλλά κανένας, μα κανένας δεν μπορεί να κρυφτεί. Η τραγωδία έχει πρόσωπο, η προδοσία των αθώων έχει πρόσωπο, έχει όνομα. Τα 200 πρόσωπα είναι το πρόσωπο της συλλογικής μας μνήμης. Και εκείνων που δικαιωματικά περηφανεύονται και εκείνων που αναπόδραστα αποθηριώνονται -χαυνωμένοι τόσα χρόνια στον ασύστατο χρόνο της σιωπής- και προσπαθούν να μολύνουν την ιερότητα της στιγμής γιατί δεν έχουν πουθενά........

© Η Αυγή