Το Λεξικοπωλείο ήταν κόσμημα για την πλατεία Προσκόπων που, υποτίθεται, άλλοτε προσήλκυε ανθρώπους του πνεύματος. Το καλό βιβλιοπωλείο ήταν νησίδα με ψαγμένες προτάσεις μέσα σε μία έρημο από διπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα, φαγάδικα και ποτάδικα χωρίς γλουτένη. Είχε βιβλία καινούργια και παλιά. Τους πιο ευγενικούς βιβλιοπώλες. Λέσχες ανάγνωσης χωρίς είσοδο όπου κερνούσαν κρασί. Ξένα κι ελληνικά περιοδικά. Εκπληκτικά βιβλία στα αγγλικά και τα γαλλικά. Kαι τώρα κλείνει.

Ηταν μία ανάπαυλα από την αισθητική του εστιατορίου. Αντί για σόμπες και τραπεζοκαθίσματα έβγαζε στο πεζοδρόμιο περιοδικά και κουβερτούλες για τις γάτες. Στην επιδρομή από φούρνους που έχουν ολόδική τους τραυματική ιστορία να σου αφηγηθούν και μπαρ με βραβεία, το Λεξικοπωλείο αντιπρότεινε την αισθητική υπεροχή ενός καθαρού, καλόγουστου χώρου με καλοδιαλεγμένα βιβλία και μόνο υψηλού επιπέδου λογοτεχνικές προτάσεις. Στον θόρυβο για όλη την........

© Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ