Είναι φανερό, και πιστεύω να συμφωνήσουμε σ’ αυτό, πως η Λαογραφία σήμερα περνάει και αυτή κρίση, όπως περνάνε κρίση πολλοί τομείς τής κοινωνικοπολιτικής ζωής. Και αυτό λόγω της παγκοσμιοποίησης αλλά και του συστήματος των πληροφοριών, οι οποίες κατά έναν τρόπο έχουν αλλάξει ή αν θέλετε έχουν διαφοροποιήσει τα πεδία που μπορεί να δράση η Λαογραφία.
Η Λαογραφική ύλη όχι μόνο απλά λιγοστεύει, αλλά καλύπτεται από άλλες επιστήμες ανθρωπολογικού και κοινωνικού χαρακτήρα. Η Λαογραφία παλαιότερα στηριζόταν σε καταγραφές ιστοριών και υλικού από γέροντες που βιολογικά σήμερα είναι ανύπαρκτοι ή έχουν πεθάνει.
Αυτός, ίσως, είναι ο κυριότερος λόγος που η σημερινή “Λαογραφία” αφορά ή και είναι κοινωνιολογική μελέτη που ερευνά, όχι πραγματικά λαογραφικά φαινόμενα αλλά κοινωνικά που αφορούν φόνους, βιασμούς, αιμομιξίες κ.α που ξεφεύγουν της λαογραφικής παραγωγής και εμπίπτουν σε αυτά των σημερινών κοινωνικών σχέσεων και όχι στη γνώση τού παρελθόντος, προκειμένου να “λυθούν” σημερινά κοινωνικά........

© ΑΛΗΘΕΙΑ