Σύμφωνοι πρόκειται μόνο για μια εμπορική συμφωνία. Πολύ περισσότερο ωστόσο συνιστά μια γεωστρατηγική επιλογή. Είναι η απάντηση της Ένωσης και κρατών της Λατινικής Αμερικής στον Τραμπ. Στην προσπάθεια του να επιβάλει με το έτσι θέλω τους όρους του στις διεθνείς συναλλαγές. Και είναι η ανταπόκριση της Ευρώπης στην έκκληση του Κάρνεϊ για πολύπλευρες συνεργασίες με βάση το κοινό συμφέρον αλλά και τις κοινές αξίες. Είναι η δημιουργία μιας καινούργιας αγοράς εκατοντάδων εκατομμυρίων πολιτών η οποία θα διαθέτει ισχυρότερες άμυνες απέναντι στον εκβιασμό των υπερδυνάμεων. Στο ίδιο ακριβώς πνεύμα προωθείται και μια μεγάλη συμφωνία με την Ινδία ενώ θα ακολουθήσουν και άλλες με χώρες του Ειρηνικού. Για την Ευρώπη, η οποία παραμένει εξαρτημένη για τις κρίσιμες πρώτες ύλες που απαιτούν οι τεχνολογίες αιχμής, αυτές οι συμφωνίες είναι και μια πρόσθετη ασφάλεια για τη βιωσιμότητα και την αναπτυξιακή της προοπτική.

Για πολλούς βέβαια αυτά είναι θεωρίες. Στην πράξη τι θα συμβεί; Μου είχε κάνει εξαιρετική εντύπωση πρόσφατα, στα μπλόκα, ένας αγρότης- κρασοπαραγωγός με πόση ευφράδεια κατακεραύνωνε τη συμφωνία. Το μήνυμα του ήταν, χωρίς μεγάλη δόση υπερβολής, ότι θα πεθάνουμε είτε από ανθυγιεινά τρόφιμα γεμάτα απαγορευμένα φυτοφάρμακα είτε από την πείνα. Για να μη πούμε για το περιβάλλον και τα τροπικά δάση του Αμαζόνιου.

© Πρώτο Θέμα