Σε μιά εποχή που οι πολιτικές αναταραχές ήταν συνεχείς, οι έχθρες, το μίσος και ο φθόνος επικρατούσαν στην ελληνική κοινωνία, ο Επίκουρος πείστηκε πως καλύτερο θα ήταν να μείνει έξω από τη διαφθορά της πολιτικής ζωής. Αν και ο ίδιος είχε πολιτικές ανησυχίες, από τη στιγμή που είχε εκφυλιστεί ο θεσμός της πόλης (περί τα τέλη του 4ου αι. π.Χ)  η πολιτική διαφθορά δυνάμωσε και η απληστία τού ανθρώπου για δόξα, πλούτη και εξουσία επικρατούσε· ο Επίκουρος εφάρμοσε τη λογική του με τη φράση “Λάθε βιώσας” η οποία όμως διαστρεβλώθηκε και πέρασε στο κοινό ως “κάποιος που θέλει να ζη λαθραία σε βάρος των άλλων”. Ο Επίκουρος δεν πίστευε σε ιδανικές πολιτείες όπου οι άνθρωποι θα ευτυχούν, αλλά σε ευτυχισμένα άτομα που θα εφαρμόζουν ιδέες, όπως Ειρήνη, Αγάπη, Αλληλεγγύη, Ελευθερία και Δικαιοσύνη. Πίστευε δε, πως οι έννοιες αυτές όταν γενικεύονται είναι θολές και δύσκολο να εφαρμοστούν. Είναι φανερό πως ο φιλόσοφός μας δεν πίστευε σε αναλλοίωτες αλήθειες, γιατί οι κοινωνίες είναι φτιαγμένες από ανθρώπους και όχι από ιδέες που όλοι έχουν τη δυνατότητα να τις εφαρμόσουν, χωρίς να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες…
Ένας ακόμα λόγος που τον οδήγησε στην........

© ΑΛΗΘΕΙΑ