We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Οι ελιές της Ολυμπίας, του Πλάτωνα και της Αθηνάς

4 0 0
28.11.2021

Η εκπαίδευση, η Εκκλησία, ο στρατός, τα μέσα ενημέρωσης έχουν πείσει πολλούς ότι στις φλέβες μας κυκλοφορεί ο ιχώρ των Ολυμπίων ή, έστω, το αίμα των αρχαίων Ελλήνων ανόθευτο. Παρόμοιο με το αίμα του Περικλή. Οχι πάντως του Θεμιστοκλή, γιατί, με μάνα από τη Θράκη ή την Καρία (οι πηγές διχάζονται), δεν μετρούσε σαν γνήσιος Αθηναίος. Ηταν «μητρόξενος».

Το πόσο γνήσιο αθηναϊκό αίμα διέθεταν κατόπιν αυτού οι πέντε γιοι του και οι κόρες του («θυγατέρας δε πλείους έσχεν», γράφει ο Πλούταρχος στον «Βίο» του Θεμιστοκλή), κι έπειτα τα εγγόνια και τα δισέγγονα, είναι κάτι που αφορά τους ιστορικούς, όχι τους αιματολόγους. Και οι ιστορικοί συμφωνούν ότι Ελληνας (ή Τούρκος ή Γερμανός κ.ο.κ.) γίνεσαι, δεν γεννιέσαι. Οσο κι αν αυτό στενοχωρεί μια μερίδα του υπουργικού μας συμβουλίου.

Στις φλέβες μας ρέει η Ιστορία. Πλούσια, πολύπλοκη, μεικτή, ανυπάκουη στις προσπάθειές μας να την υποτάξουμε σε καλούπια. Και η Ιστορία, ακριβώς λόγω του σύνθετου και δυναμικού χαρακτήρα της, είναι γεμάτη γόρδιους δεσμούς. Που δεν πρέπει να τους κόβουμε με τρόπο μεγαλεξανδρινό, αλλά να δοκιμάζουμε να τους λύσουμε. Για να μαθαίνουμε. Το κοφτερό ξίφος δεν δίνει γνώση. Τη γνώση τη δίνει η υπομονή του χεριού, που παραμερίζει το ξίφος και προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με τους κόμπους. Με τα ερωτήματα δηλαδή.

Μακριά από τους εξαρχής πεπεισμένους λοιπόν, αρκετοί προτιμούν να αντιμετωπίζουν ως ερώτημα που δεν εμπεριέχει την απάντησή του τη σχέση μας με τους αρχαίους (ποιας πόλης άραγε; ή ποιας περιόδου;) και τη διαχείριση της κληρονομιάς, τόσο βαριάς που κάποτε μας συνθλίβει. Τα ερωτήματα είναι πάντα πολύ πιο ερεθιστικά και γόνιμα από τις απαντήσεις που δίνει η «λήψις του ζητουμένου». Σε υποχρεώνουν να........

© Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ


Get it on Google Play