We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Πίστη εναντίον επιστήμης, άλλη μία φορά

2 0 0
07.11.2021

Η πραγματική ζωή είναι πάντα η σοβαρότερη δοκιμασία για τις θρησκείες. Οσο ισχυρό όπλο κι αν είναι ο μεταφυσικός φόβος, όσο δελεαστικές κι αν ακούγονται οι επαγγελίες για μεταθανάτιες ανταμοιβές, δύσκολα συγκρατούν ατραυμάτιστο το ποίμνιο, με αράγιστη πίστη, όταν το μυαλό δουλεύει με κριτήριο τον μικρό παροντικό χρόνο και όχι τον ασάλευτο αιώνιο. Και πανέμορφη να ζωγραφίζεται η αιωνιότητα, είναι ασήμαντη μπροστά στον πραγματικό βίο μας, που μοιάζει τραγικά αστείος, είναι όμως ο μόνος που έχουμε και ο μόνος για τον οποίο κάτι γνωρίζουμε.

Η πανδημία έφερε όλες τις θρησκείες στα όριά τους: τον χριστιανισμό, τον ιουδαϊσμό, τον ισλαμισμό, τον ινδουισμό, στις ποικίλες δογματικές εκδοχές τους. Ζόρισε και τα ιερατεία και τους πιστούς. Και ίσως είναι η πρώτη φορά που καλούνται να απαντήσουν ταυτόχρονα όλες στο ίδιο ερώτημα, ελισσόμενες στις ίδιες πιεστικές συνθήκες. Το ερώτημα «υπάρχει Θεός με την πανδημία;» είναι οικουμενικό, αφού το ίδιο βάσανο απασχολεί όλους τους γήινους, η ίδια απογοήτευση τους κυρίεψε, η ίδια αίσθηση μοναξιάς. Αντίθετα, το μεταπολεμικό ερώτημα «υπάρχει Θεός μετά το Αουσβιτς;» δεν αφορούσε την υφήλιο αλλά μόνο τον χριστιανισμό και τον ιουδαϊσμό: τους χριστιανούς, που είδαν ομόπιστούς τους να καταντούν ατιμωρητί αγκυλωτό τον σταυρό, ένα φονικότατο όπλο, και τους Εβραίους, που ένιωσαν εγκαταλειμμένοι στην τραγική μοίρα τους από τον Αδοναϊ, τον Θεό-προστάτη τους. Για τους σιντοϊστές και τους βουδιστές της Ιαπωνίας το ερώτημα διέφερε: «Υπάρχει Θεός μετά τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι;» Σ’ αυτή τη μορφή, ελάχιστους ενδιέφερε στην παράταξη των νικητών Συμμάχων.

Τον πρώτο καιρό της κοβιντικής δεσποτείας, τα καθοδηγητικά επιτελεία των θρησκειών έδειχναν να έχουν καταλήξει στην........

© Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ


Get it on Google Play