We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Όλα για όλα

3 7 254
12.07.2018

Το ρολόι έδειχνε το 68’ λεπτό. Η Κροατία έχανε 1-0 απ’την Αγγλία στον ημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Οι Κροάτες είχαν ήδη επιχειρήσει 24 σέντρες: ούτε μία δεν είχε βρει στόχο, δεν είχε καταλήξει σε συμπαίκτη, έστω για ένα λανθασμένο κοντρόλ, για μια πολύ άστοχη τελική. Μηδέν στις 24 και ο Βρσάλκο από δεξιά έστειλε προς την περιοχή τη σέντρα Νο25.

Αυτή τη φορά δεν είχε στόχο τον Μάντζουκιτς. Αυτή τη φορά ο Πέρισιτς είχε ήδη ξεκινήσει. Ο άσος της Ίντερ βρισκόταν στο δεύτερο δοκάρι και μπροστά του είχε τον Τρίπιερ και τον Γουόκερ. Ο παίκτης της Τότεναμ κοίταξε δύο φορές πίσω απ’τον ώμο του, αλλά ο Κροάτης το είχε ήδη αποφασίσει.

Κινήθηκε προς τα μπρος, βρέθηκε μπροστά απ’τον Τρίπιερ, αλλά έμενε ο Γουόκερ. Ο Πέρισιτς δεν έβλεπε τίποτε άλλο εκτός απ’την μπάλα. Την ώρα που ο Γουόκερ πήδηξε προς τα εμπρός για να διώξει με το κεφάλι, ο Πέρισιτς άπλωσε το πόδι. Τη βρήκε εκατοστά πριν το κεφάλι του αντιπάλου. Με τις τάπες.

Ο Πέρισιτς νίκησε δύο αντιπάλους, τον Πίκφορντ και τη λογική για να καταφέρει να ισοφαρίσει. Η Κροατία είχε το 1-1 και πλέον ο,τι χρειαζόταν για να μείνει ζωντανή και τελικά να πάρει το ματς και το εισιτήριο για τον τελικό, τον πρώτο της ιστορίας της.

ΤΑ ΕΙΧΕ ΟΛΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ

Για αρκετή ώρα, όλα ήταν εναντίον της. Είχε μείνει πίσω στο σκορ για τρίτο συνεχόμενο νοκ-άουτ ματς κι αυτή τη φορά δεν ισοφάρισε γρήγορα, όπως έγινε κόντρα σε Δανία και Ρωσία. Αυτή τη φορά δεν είχε φρέσκα πόδια, αλλά δυο παρατάσεις πίσω της και μια νεανική ομάδα μπροστά της.

Η ομάδα του Ντάλιτς τα κατάφερε, με μια σπάνια επίδειξη των πάντων. Και καρδιά και ταλέντο και εμπειρία και κλάση και πνευμόνια. Είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς τι βρήκαν πρώτα οι Κροάτες, ποια ήταν η σειρά των κρίκων στην αλυσίδα.

ΚΛΑΣΗ ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

Θα έλεγα πως πρώτα ήρθαν η κλάση και η εμπειρία. Το σφύριγμα του πρώτου ημιχρόνου έμοιαζε λυτρωτικό. Η Κροατία όχι μόνο έχανε 1-0, αλλά είχε κινδυνεύσει να δεχθεί και δεύτερο γκολ και τα έβρισκε σκούρα: τα τρεξίματα των Άγγλων την κρατούσαν μακριά απ’την περιοχή και οι κόντρες της ομάδας του Σάουθγκεϊτ δεν αντιμετωπίζονταν εύκολα.

Σίγουρα το δεύτερο ημίχρονο θα ήταν πιο δύσκολο, τα πόδια θα ήταν πιο βαριά. Σίγουρα όσο περνούσε η ώρα το αγγλικό προβάδισμα θα αυξανόταν. Σίγουρα όσο περνούσε η ώρα οι χώροι θα μεγάλωναν, η Κροατία θα ήταν ακόμα πιο ευάλωτη.

Λάθος. Λάθος γιατί ο ημιτελικός ήρθε για να διδάξει κι αυτός πως η κατοχή της μπάλας έχει σημασία. Δεν αρκεί (μια καλημέρα στην Ισπανία), αλλά τη χρειάζεσαι όπως το οξυγόνο, ακόμα κι όταν έχεις το σκορ και θες να παίξεις στην κόντρα. Ακόμα και τότε, πρέπει για κάποια διαστήματα να κρατήσεις την μπάλα, να παίξεις με το μυαλό αυτών που χάνουν, να τους κουράσεις, να πάρεις ανάσες και την ψυχολογία του ανώτερου.

Ο ΗΜΙΤΕΛΙΚΟΣ ΚΡΙΘΗΚΕ ΣΤΟ ΤΙΠΟΤΑ

Η Αγγλία απλώς αμυνόταν και πετούσε την μπάλα μπροστά. Η Κροατία είχε την μπάλα και με αυτήν είχε όσα χρειαζόταν: τρόπο να ελέγξει και να ηρεμήσει μέσα στο ματς, τρόπο να χτίσει επιθέσεις με ηρεμία, τρόπο να πάρει ψυχολογία και ηθικό, τρόπο να διαχειριστεί τις δυνάμεις.

Ο ημιτελικός κρίθηκε στο διάστημα 45-60. Ναι, δεν συνέβη τίποτα εκεί. Αυτό το “τίποτα” έδωσε στην Κροατία τη δυνατότητα να βρει όσα χρειαζόταν. Ηρέμησε, διαχειρίστηκε, ήλεγξε. Μετά απ’αυτό φαινόταν πως θα έρθει η ώρα που θα μιλήσει η κλάση και η εμπειρία. Ξέραμε απ’την αρχή πως αυτά τα έχει η Κροατία, όχι η Αγγλία.

ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ

“Στο ημίχρονο τους είπα να κατεβάσουν τον ρυθμό, να μην τρελαθούν”, είπε μετά το ματς ο Ντάλιτς.........

© SPORT 24