We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

[99] Tekstovi pjesama grupe Smak - bojan ljubomir jugovic

3 0 0
13.01.2018

Diskusija na jednom blogu potakla me je da napišem par riječi i na ovu temu jer sam sasvim svjestan da među ljubiteljima i slušaocima (jugoslovenske) muzike postoji taj jedan "mit o glupim tekstovima Smakovih pjesama" i pokrenut jednim sramotnim i bestidnim komentarom jedne pretenciozne muzičke neznalice koja će, za razliku od Smaka - po svojim muzičkim djelima i uticaju na brojne pa i na svjetskom nivou značajne muzičare [poput Bojana Zulfikarpašića koji je kao pijanista snimio možda najbriljantniji tribjut zvuku Točkove gitare i muzici Smaka na svom albumu "Xenophonia" u kompoziciji "Wheels" svirajući temu malo poznate ali među muzičarima znamenite Smakove kompozicije "Maht pustinja" sa albuma Zašto ne volim sneg (PGP RTS, 1981)] trajno biti zabilježena u istoriji jugoslovenske i srpske muzike - ostati u muzičkom smislu upamćena samo u okviru svoje porodice i bliskih prijatelja (što je naravno za svako poštovanje ali nije opravdanje da se ostavljaju krajnje pretjerani, zlonamjerni i maliciozni komentari na račun radova zaista legendarne grupe).

Taj široko rasprostranjen mit proizveden od muzičkih kritičara i slušalaca nije naravno ne utemeljen i ne može se u potpunosti opovrgnuti ne samo iz činjenice što je zaista grupa Smak napravila nekoliko pjesama sa zaista lošim tekstovima u poetskom, tematskom i značenjskom smislu ili toga što je ponekad alt glas legendarnog nažalost pok. Smakovog pjevača Borisa Aranđelovića (1962-2014) zvučao zaista nerazumljivo (najbolji primjer je pjesma "Perle" koja otvara Smakov debitantski album istoimenog naziva iz 1975. godine čije je poprilično loše stihove mnogo godina kasnije s razlogom Točak "obistinio" na Jutjub kanalu "SmakInfo" jer vjerovatno niko živ osim članova grupe i onog koji ih je napisao nije znao kako glase) već iz razloga što su Smakovci vrlo često koristili Borisov glas kao sofisticirani "muzički instrument" ("Tegoba") a ne kao medij preko kojeg bi se poslala bog zna kakva pametna i značajna poruka često upotrebljavajući vokalizu tzv. skat pjevanje karakteristično za džez muziku upotrebom pojmova, apstraktnih riječi ili vokala ("Alo", refreni pjesama "Satelit" i "Gore-dole" itd.)

Upotreba skat pjevanja u Smakovoj muzici je kulminirala dosta kasnije albumom Egregor (PGP RTS, 1999.) na kojem osim jedne pjesme sa tekstom ("Padalica") ostale numere uopšte nemaju tekstove, i prema mojim skromnim saznanjima u pitanju je prilično jedinstven rok album sa skat pjevanje u muzici (uz važnu ogradu da ne znači da negdje već ne postoji već samo da ja nemam informaciju o tome) koji je i u muzičkom smisl vrlo respektabilan materijal zbog upotrebe poliritmije (dva bubnja) i linearne (tonalne a ne klasične akordske) pratnje glasu koji pjeva melodiju. Moram priznati da je Smak (pa i taj novi Smak sa pjevačom Najdom koji je veoma potcjenjen od strane novinara i muzičkih kritičara) samo napravio "Egregor" imao bi moje duboko poštovanje a drago mi je ipak što "Egregor" prepoznaju neki mlađi slušaoci neoptrećeni Smakovom bogatom muzičkom istorijom i mislim da će možda i on imati solidnu publiku i doživjeti poštovanje u vremenu koje je........

© B92 Blog